-------------------------------------------------------------------------------------------------+ IHS +-------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο πρώτος ιησουίτης Πάπας. Γιατί είναι "περίεργο"

Όλα ανεξαιρέτως τα μέσα ενημέρωσης, τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό, τονίζουν και επαναλαμβάνουν ως μία από τις πρωτοτυπίες που παρουσιάζει η εκλογή του Πάπα Φραγκίσκου Α' το γεγονός ότι πρόκειται για έναν ιησουίτη ιερομόναχο, τον πρώτο που καταλαμβάνει το ανώτατο αξίωμα της Καθολικής Εκκλησίας.
   Για όσους γνωρίζουν, έστω λίγο, τις αρχές που διέπουν το Τάγμα των Ιησουιτών, αυτό το γεγονός αποτελεί πράγματι κάτι ξεχωριστό και αξιοπρόσεκτο. Ο λόγος είναι απλός. Σύμφωνα με το Καταστατικό του Τάγματος, έτσι όπως υπάρχει από την εποχή του ιδρυτή του, Αγ. Ιγνατίου Λογιόλα, οι ιησουίτες απαγορεύεται να αναζητούν αξιώματα στην ιεραρχία της Εκκλησίας. Η απαγόρευση αυτή είναι κατανοητή στο πλαίσιο του τέταρτου όρκου των ιησουιτών, ο οποίος ορίζει την αυστηρή υπακοή και διαθεσιμότητά τους απευθείας στον Ρωμαίο Ποντίφικα, κάτι που δεν θα ήταν εφικτό στην περίπτωση της ανάληψης ιδιαίτερου εκκλησιαστικού αξιώματος. Αυτός λοιπόν είναι και ο λόγος που δεν συναντιόνται πολύ συχνά ιησουίτες επίσκοποι και καρδινάλιοι, πόσο μάλλον πάπες.
   Ενώ δεν επιτρέπεται σε έναν ιησουίτη να επιδιώξει την ανάληψη κάποιου αξιώματος στην ιεραρχία της Εκκλησίας, η ανάληψη αυτή επιβάλλεται σε μία μόνο περίπτωση: εάν κληθεί να το κάνει από τον ίδιο τον πάπα, την ανώτατη αρχή της Εκκλησίας. Αυτό ακριβώς έχει συμβεί με τους λιγοστούς καθολικούς ιεράρχες, κυρίως επισκόπους, που προέρχονται από το Τάγμα των Ιησουιτών.
   Όπως είναι γνωστό, κατά τη διαδικασία εκλογής πάπα, κανένας από τους καρδιναλίους δεν επιτρέπεται, έτσι κι αλλιώς, να θέσει "υποψηφιότητα" και να διεκδικήσει το ανώτατο αυτό αξίωμα: υποψήφιοι είναι ex officio όλοι. Από την άλλη, η εκλογή του πάπα, η οποία απαιτεί πλειοψηφία των 3/4 των καρδιναλίων, αποτελεί ουσιαστικά εντολή την οποία δίνει το Κονκλάβιο, που στο στάδιο αυτό είναι το ανώτατο όργανο της Εκκλησίας. Έτσι, ο Καρδινάλιος Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, αποδεχόμενος το παπικό αξίωμα, δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να μείνει πιστός στον όρκο του για υπακοή, και με τον τρόπο αυτό να γίνει ο πρώτος ιησουίτης πάπας στην ιστορία της Εκκλησίας.