-------------------------------------------------------------------------------------------------+ IHS +-------------------------------------------------------------------------------------------------

Σκέψεις για το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής

Δίνομαι στο Θεό ολοκληρωτικά και οριστικά

23 Οκτωβρίου 2011, 30ή Κυριακή μέσα στο χρόνο
Κατά Ματθαίον, 22:34-40

Όταν έμαθαν οι Φαρισαίοι ότι αποστόμωσε τους Σαδδουκαίους, συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί, και ένας απ' αυτούς, νομοδιδάσκαλος, για να τον φέρει σε δύσκολη θέση, του έκανε το εξής ερώτημα: «Δάσκαλε, ποια είναι η πιο μεγάλη εντολή στο νόμο;» Αυτός του απάντησε: «Ν' αγαπάς τον Κύριο το Θεό σου μ' όλη την καρδιά σου, μ' όλη την ψυχή σου και με όλο το νου σου. Αυτή είναι η πρώτη και πιο μεγάλη εντολή. Δεύτερη, εξίσου σπουδαία με αυτήν: ν' αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου. Σ' αυτές τις δύο εντολές συνοψίζονται όλος ο νόμος και οι προφήτες».

...και ένας απ' αυτούς, νομοδιδάσκαλος, για να τον φέρει σε δύσκολη θέση, του έκανε το εξής ερώτημα: «Δάσκαλε, ποια είναι η πιο μεγάλη εντολή στο νόμο;»
Ο Φαρισαίος, για να φέρει σε δύσκολη θέση τον Ιησού, του κάνει μια σοβαρή και ουσιαστική ερώτηση: Ανάμεσα σε όλες τις εντολές «ποια είναι η πιο μεγάλη;». Συνήθως, δύσκολη ερώτηση είναι εκείνη που δεσμεύει μια δική μας απάντηση. Μια απάντηση, η οποία πηγάζει από τις εμπειρίες μας και από τα βαθιά πιστεύω μας. Με άλλα λόγια, μια πίστη η οποία έχει δοκιμαστεί μέσα από διαφόρες καταστάσεις και εμπειρίες. Όπως οι Ιουδαίοι είναι πολλές εντολές που έπρεπε να τηρούν, έτσι και εμείς στη ζωή μας έχουμε πολλές και διάφορες αξίες, ασχολίες, υποχρεώσεις, προτεραιότητες. Εάν κάποιος μας ρωτούσε, όπως ακριβώς κάνει ο Φαρισαίος στο Χριστό, τι είναι για μας σημαντικότερο απ' όλα αυτά που βιώνουμε και κάνουμε, τι θα απαντούσαμε; Τι είναι αυτό που, σε μένα προσωπικά, δίνει κουράγιο, παρηγοριά και δύναμη, ώστε να μπορέσω ως χριστιανός να κάνω όλα τα υπόλοιπα στη ζωή μου;
...

Αυτός του απάντησε: «Ν' αγαπάς τον Κύριο το Θεό σου μ' όλη την καρδιά σου, μ' όλη την ψυχή σου και με όλο το νου σου.
Αγαπώ το Θεό με όλη μου την καρδιά, με όλη μου την ψυχή και με όλο μου το νου σημαίνει ότι όλη μου η προσοχή, η προθυμία και η διάθεση είναι στραμμένες προς το Θεό. Πρέπει να δώσουμε μεγάλη σημασία, ζυγίζοντας την καθεμία λέξη: καρδιά, ψυχή, νους. Είναι μεγάλη χαρά αλλά και ευθύνη το να είσαι χριστιανός. Όταν αγαπάς κάποιον με όλη σου την καρδιά, σημαίνει ότι αγαπάς κάποιον αδιαίρετα, χωρίς να υπάρχει σύγχυση και αμφιβολία. Με άλλα λόγια δεν προτιμάς ταυτόχρονα, στον ίδιο βαθμό, δύο ή περισσότερα άτομα. Επιλέγεις να αγαπάς ένα μόνο άτομο, και δίνεσαι ολοκληρωτικά και οριστικά σε αυτό, όπως συμβαίνει στο γάμο. Τελικά η καρδιά είναι το μέρος του ανθρώπου όπου υπάρχει ενότητα και συνάντηση μεταξύ δύο ατόμων. Έχω δείξει αδιαίρετη αγάπη προς τον Κύριο και Θεό μου; Υπήρχαν στιγμές που έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα σε αυτόν και κάτι άλλο (καριέρα, χρήμα, υποχρεώσεις, κ.α.); Εάν ναι, γιατί; Αφού βρώ χρόνο για να απαντήσω στις ερωτήσεις, ζητώ με την ακόλουθη προσευχή να δοθώ όλοτελα στον Κύριο: «Πάρε, Κύριε, και δέξου όλη μου την ελευθερία, τη μνήμη μου, τη νοημοσύνη μου και όλη μου τη βούληση, ό,τι έχω και ό,τι μου ανήκει. Εσύ μου τα έδωσες, σ’ εσένα, Κύριε, τα επιστρέφω. Όλα είναι δικά σου, διάθεσε τα εντελώς σύμφωνα με το δικό σου θέλημα. Δώσε μου μόνο την αγάπη σου και τη χάρη σου, και αυτό μου είναι αρκετό».
    Η ψυχή είναι το πιο εσωτερικό και ενδόμυχο μέρος του ανθρώπου. Είναι αυτό που αναδεικνύει ποιοι ήμαστε πραγματικά, χωρίς μάσκες και υποκρισίες. Με άλλα λόγια, η ψυχή είναι ο καθρέφτης του εαυτού μας. Έχω αγαπήσει τον Κύριο με όλη μου την ψυχή; Δηλαδή, παρουσιαζόμενος μπροστά του χωρίς φόβο, όπως είμαι, ακόμη και με τις αδυναμίες μου; Ύστερα λέω την ίδια προσευχή, ώστε να μου δώσει ο Κύριος τη χάρη να του φανερώσω τον εαυτό μου χωρίς φόβο: «Πάρε, Κύριε, και δέξου ... αυτό μου είναι αρκετό».
    Ο νους είναι το μέρος εκείνο που καταγράφει και σκέφτεται όλες τις εμπειρίες μας. Ουσιαστικά, μπορούμε να πούμε ότι ο νους, κατά κάποιον τρόπο, γράφει την ιστορία μας: το τι κάναμε, τι είπαμε, τι ζήσαμε, κ.α. Άρα, ο νους μας βοηθάει να μπορούμε να διαβάσουμε τη δική μας καθημερινή ζωή, συγχρόνως όμως και το πώς ο Θεός είναι παρών στα γεγονότα που εξελίσσονται μπροστά μας. Έχω βρεί χρόνο να σκεφτώ ότι ο Θεός είναι παρών σε κάθε βήμα της ζωής μου; Ποιες στιγμές της ζωής μου ένιωσα έντονα την παρουσία του Θεού; Έπειτα λέω την ίδια προσευχή : «Πάρε, Κύριε, και δέξου ... αυτό μου είναι αρκετό».
Δεύτερη, εξίσου σπουδαία με αυτήν: ν' αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου.
Τελευταία εντολή, εξίσου σημαντική με την πρώτη. Εάν δεν αγαπούμε τον εαυτό μας, δεν μπορούμε να αγαπήσουμε και τους άλλους. Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόμαστε στον εαυτό μας αντανακλά επίσης τις σχέσεις μας με τους άλλους. Όταν ήμαστε ανυπόμονοι, ήμαστε ανυπόμονοι και με τους άλλους. Όταν νευριάζουμε με τον εαυτό μας, νευριάζουμε επίσης με τους άλλους. Όταν ήμαστε σκληροί με τον εαυτό μας, ήμαστε σκληροί και με τους άλλους. Το είχατε προσέξει αυτό; Πώς συμπεριφέρεστε στον εαυτό σας και στους άλλους αυτές τις ημέρες; Η αληθινή αγάπη υπάρχει όταν ξέρουμε να δίνουμε και να μοιραζόμαστε με τους άλλους ό,τι καλύτερο έχουμε στον εαυτό μου. Τελειώνω την περισυλλογή μου με την ίδια προσεύχή: «Πάρε Κύριε και δέξου ... αυτό μου είναι αρκετό.»

π. Πέτρος Χονγκ