-------------------------------------------------------------------------------------------------+ IHS +-------------------------------------------------------------------------------------------------

Σκέψεις για το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής

Άρπαγας ή δωρητής;

2 Οκτωβρίου 2011, 27η Κυριακή μέσα στο χρόνο
Κατά Ματθαίον, 21:33-45

«Ακούστε άλλη μια παραβολή: Ένας γαιοκτήμονας φύτεψε ένα αμπέλι, το περίφραξε, έσκαψε σ' αυτό πατητήρι, έχτισε πύργο, το νοίκιασε σε γεωργούς και έφυγε για άλλον τόπο. Όταν πλησίαζε η εποχή της καρποφορίας, έστειλε τους δούλους του στους γεωργούς να πάρουν το μερίδιό του από τους καρπούς. Oι γεωργοί όμως έπιασαν τους δούλους του, κι άλλον τον έδειραν, άλλον τον σκότωσαν κι άλλον τον λιθοβόλησαν. Ξανάστειλε άλλους δούλους, περισσότερους από τους πρώτους και τους έκαναν τα ίδια. Τελευταίον τους έστειλε το γιο του με τη σκέψη: "θα σεβαστούν το γιο μου". Oι γεωργοί όμως, όταν είδαν το γιο, είπαν μεταξύ τους: "αυτός είναι ο κληρονόμος. Εμπρός, ας τον σκοτώσουμε και ας αρπάξουμε την κληρονομιά του. Έτσι, τον έπιασαν, τον έβγαλαν έξω από τ' αμπέλι και τον σκότωσαν. Όταν λοιπόν έρθει ο ιδιοκτήτης του αμπελιού, τι θα κάνει σ' εκείνους τους γεωργούς;» «Είναι κακοί», του λένε: «Γι' αυτό θα τους εξολοθρεύσει με το χειρότερο τρόπο και θα νοικιάσει το αμπέλι σ' άλλους γεωργούς, που θα του δίνουν τους καρπούς στην εποχή τους». Tους λέει ο Ιησούς: «Ποτέ δε διαβάσατε στις Γραφές; Ο λίθος που τον πέταξαν σαν άχρηστον οι οικοδόμοι, αυτός έγινε αγκωνάρι· ο Κύριος το έκανε αυτό, και είν' αξιοθαύμαστο στα μάτια μας. Όποιος πέσει πάνω σ' αυτόν το λίθο θα τσακιστεί· και σ' όποιον πάνω πέσει ο λίθος, θα τον κομματιάσει. Γι' αυτό σας βεβαιώνω πως ο Θεός θα σας αφαιρέσει το προνόμιο να είστε ο λαός της βασιλείας του και θα το δώσει σ' ένα λαό που θα παράγει τους καρπούς της βασιλείας. Οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι άκουσαν τις παραβολές του και κατάλαβαν πως μιλάει γι' αυτούς.

Στο ευαγγέλιο της Κυριακής, ο Χριστός παρομοιάζει τον Θεό Πατέρα με ένα καλό γαιοκτήμονα, ο οποίος δωρίζει πλουσιοπάροχα ό,τι έχει φτιάξει με κόπο και μεράκι. Μας δείχνει ωστόσο και την άλλη όψη: των κακών γεωργών, που θέλουν να αρπάξουν με κάθε κόστος αυτό που δεν τους ανήκει. Η παραβολή αυτή θέτει μια σημαντική ερώτηση στον καθένα από εμάς, την οποία πρέπει να απαντήσουμε: Τελικά, στη σχέση μου με τους άλλους, είμαι άρπαγας ή δωρητής;

Ακούστε άλλη μια παραβολή: Ένας γαιοκτήμονας φύτεψε ένα αμπέλι, το περίφραξε, έσκαψε σ' αυτό πατητήρι, έχτισε πύργο, το νοίκιασε σε γεωργούς και έφυγε για άλλον τόπο.
Ας διαβάσουμε με προσοχή, ζυγίζοντας το κάθε ρήμα (φύτεψε, περίφραξε, έσκαψε, έχτισε, νοίκιασε, έφυγε), για να κατανοήσουμε καλύτερα το χαρακτήρα του Θεού Πατέρα. Όλα τα δημιουργεί μόνος του με πολλή φροντίδα και αγάπη. Κι ό,τι φτιάχνει με κόπο και μεράκι δεν το κρατάει για τον εαυτό του, αλλά το μοιράζεται, το δωρίζει και το περνάει στους άλλους, έχοντάς τους απόλυτη εμπιστοσύνη. Υπάρχουν στιγμές που εργάζομαι ή δημιουργώ κάτι με πολλή αγάπη και φροντίδα; Τι είναι αυτό; Αφήνω τους άλλους να επωφελούνται από αυτό που κάνω ή το κρατάω μόνο για τον εαυτό μου; Αφού βρώ χρόνο για να σκεφτώ όλα αυτά, λέω την εξής προσευχή: «Θεέ πατέρα, εσύ δεν κρατάς ποτέ τίποτα για σένα, ό,τι δημιουργείς το μοιράζεσαι και το δίνεις οριστικά στους άλλους. Όπως είπε ο γιός σου "Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε". Θεέ πατέρα, πολλές φορές φέρομαι εγωιστικά και δε θέλω να μοιράζομαι και να επωφελούνται οι άλλοι από την εργασία μου και τη δημιουργικότητα μου. Σε παρακαλώ, Κύριε, μάθε μου τη χαρά να μοιράζομαι και να θέτω τις ικανότητες και τα ταλέντα μου στην υπηρεσία των άλλων όπως εσύ, έτσι ώστε να γίνω πραγματικά ένας αληθινός γιός σου.»
...

Όταν πλησίαζε η εποχή της καρποφορίας, έστειλε τους δούλους του στους γεωργούς να πάρουν το μερίδιό του από τους καρπούς. Oι γεωργοί όμως έπιασαν τους δούλους του, κι άλλον τον έδειραν, άλλον τον σκότωσαν κι άλλον τον λιθοβόλησαν. Ξανάστειλε άλλους δούλους, περισσότερους από τους πρώτους και τους έκαναν τα ίδια. Τελευταίον τους έστειλε το γιο του με τη σκέψη: "θα σεβαστούν το γιο μου". Oι γεωργοί όμως, όταν είδαν το γιο, είπαν μεταξύ τους: "αυτός είναι ο κληρονόμος. Εμπρός, ας τον σκοτώσουμε και ας αρπάξουμε την κληρονομιά του.
Οι γεωργοί, αντί να ευχαριστήσουν τον καλό γαιοκτήμονα, γίνονται όχι μόνο αχάριστοι, αλλά και άρπαγες. Θέλουν να πάρουν αυτό που δεν τους ανήκει, σε τέτοιο σημείο μάλιστα ώστε να φτάσουν στο φόνο, να σκοτώσουν για να έχουν αυτό που επιθυμούν. Νιώστε την κακή επιθυμία που έχουν αυτοί οι κακοί γεωργοί. Θα πούλαγαν ακόμη και τον ίδιο τους τον εαυτό για να έχουν αυτό που θέλουν. Μήπως και εγώ είμαι σαν και αυτούς τους κακούς γεωργούς, που έχουν πουλήσει τον ίδιο τον εαυτό τους, και αρπάζουν, για να κάνουν αυτό που επιθυμούν δικό τους; Τώρα τελευταία έχω επιθυμήσει πολύ κάτι που ανήκει σε κάποιον άλλον, έτσι ώστε να φτάσω στο σημείο (όχι να κάνω φόνο, αλλά) να κάνω τα πάντα, ακόμη και με τρόπο ανήθικο, για να το αποκτήσω; Αφού αναλογιστώ όλα αυτά, ευχαριστώ τον Θεό για όλα όσα μου έχει δώσει πλουσιοπάροχα (όχι γενικά και αόριστα, αλλά συγκεκριμένα) και του ζητώ συγγνώμη για όσες φορές ήμουν αχάριστος και καταχράστηκα αυτά που μου είχαν δοθεί.
Τελευταίον τους έστειλε το γιο του με τη σκέψη: "θα σεβαστούν το γιο μου".
Τελικά η υπομονή, η ελπίδα και η γενναιοδωρία του Θεού Πατέρα είναι μεγάλη. Στέλνει ακόμη και το γιό του, με την ελπίδα ότι θα τον σεβαστούν οι κακοί γεωργοί. Ποιος πατέρας είναι ικανός να στείλει ακόμη και τον ίδιο του το γιο, ξέροντας ότι μπορεί να τον σκοτώσουν; Κι όμως, ο Θεός Πατέρας ελπίζει, υπομένει και επιμένει ότι οι κακοί γεωργοί μπορεί να αλλάξουν προς το καλύτερο, και διακινδυνεύει ό,τι πιο πολύτιμο έχει στη ζωή του για να αλλάξει τις καρδιές τους. Εγώ έχω θυσιάσει ποτέ στη ζωή μου κάτι πολύτιμο για να βοηθήσω τους άλλους, όπως ο Θεός Πατέρας; Ύστερα λέω την εξής προσευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, εσύ που είσαι φίλος με όλους, χωρίς να κάνεις διακρίσεις, δώσε μου, σε παρακαλώ, υπομονή και ελπίδα, έτσι ώστε να γίνω για τους άλλους ένας άνθρωπος που εμπνέει εμπιστοσύνη».

π. Πέτρος Χονγκ