-------------------------------------------------------------------------------------------------+ IHS +-------------------------------------------------------------------------------------------------

Σκέψεις για το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής

Χαρά ή αδιαφορία;

9 Οκτωβρίου 2011, 28η Κυριακή μέσα στο χρόνο
Κατά Ματθαίον, 22:1-14

O Ιησούς τους μίλησε πάλι με παραβολές και τους είπε: «Η Βασιλεία των ουρανών μοιάζει μ' ένα βασιλιά, που έκανε το γάμο του γιου του. Έστειλε τους δούλους του να φωνάξουν τους καλεσμένους στο γάμο, εκείνοι όμως δεν ήθελαν να έλθουν. Έστειλε ξανά άλλους δούλους λέγοντάς τους: "να πείτε στους καλεσμένους: έχω ετοιμάσει το γεύμα, έχω σφάξει τους ταύρους και τα θρεφτάρια, κι όλα είναι έτοιμα· ελάτε στο γάμο". Οι καλεσμένοι όμως αδιαφόρησαν και πήγαν άλλος στο χωράφι του κι άλλος στο εμπόριό του. Οι υπόλοιποι έπιασαν τους δούλους του, τους κακοποίησαν και τους σκότωσαν. Όταν το άκουσε ο βασιλιάς εκείνος, θύμωσε· έστειλε το στρατό του κι αφάνισε εκείνους τους φονιάδες και πυρπόλησε την πόλη τους. Τότε λέει στους δούλους του: "το τραπέζι του γάμου είναι έτοιμο, μα οι καλεσμένοι δεν φάνηκαν άξιοι. Πηγαίνετε, λοιπόν, στα σταυροδρόμια κι όσους βρείτε καλέστε τους στους γάμους". Βγήκαν τότε οι δούλοι στους δρόμους και μάζεψαν όλους όσους βρήκαν, κακούς και καλούς. Η αίθουσα του γάμου γέμισε από συνδαιτυμόνες. Μπήκε κι ο βασιλιάς για να δει τους συνδαιτυμόνες, κι είδε κάποιον που δεν ήταν ντυμένος με τη γαμήλια φορεσιά. "Φίλε", του λέει, "πώς μπήκες εδώ χωρίς το κατάλληλο ντύσιμο;" Εκείνος έχασε τη λαλιά του. Τότε ο βασιλιάς είπε στους υπηρέτες: "δέστε του τα πόδια και τα χέρια και πάρτε τον και βγάλτε τον έξω στο σκοτάδι"· εκεί θα κλαίει και θα τρίζει τα δόντια του. Γιατί, πολλοί είναι οι καλεσμένοι, λίγοι όμως οι εκλεκτοί».

«Η Βασιλεία των ουρανών μοιάζει μ' ένα βασιλιά, που έκανε το γάμο του γιου του. Έστειλε τους δούλους του να φωνάξουν τους καλεσμένους στο γάμο, εκείνοι όμως δεν ήθελαν να έλθουν. Έστειλε ξανά άλλους δούλους λέγοντάς τους: "να πείτε στους καλεσμένους: έχω ετοιμάσει το γεύμα, έχω σφάξει τους ταύρους και τα θρεφτάρια, κι όλα είναι έτοιμα· ελάτε στο γάμο". Οι καλεσμένοι όμως αδιαφόρησαν και πήγαν άλλος στο χωράφι του κι άλλος στο εμπόριό του.
Ο βασιλιάς είναι τόσο χαρούμενος που στέλνει τους δούλους του παντού, ακόμη και δύο φορές. Υπενθυμίζει στους δούλους να πουν σε όλο τον κόσμο ότι υπάρχει μεγάλο γιορτινό τραπέζι προς τιμήν τους. Η χαρά του είναι τόσο μεγάλη που θέλει να τη μοιραστεί με τον καλύτερο τρόπο. Φανταστείτε πόσος χρόνος και κόπος χρειάζεται για μια τέτοια γιορτή. Όλοι μας έχουμε παραστεί σε μεγάλες γιορτές και γάμους και ξέρουμε ότι ο οικοδεσπότης αντί να χαρεί, περνά το χρόνο του φροντίζοντας τους άλλους. Αυτό ακριβώς κάνει ο βασιλιάς. Αλλά οι περισσότεροι αδιαφορούν. Όπως ο βασιλιάς, έτσι και ο Θεός Πατέρας θέλει να μοιράζεται τη χαρά του σε τέτοιο βαθμό ώστε να γίνεται ο ίδιος υπηρέτης όλων. Έχω σκεφτεί ποτέ μου ότι ο Θεός είναι πάντα ένα χαρούμενο πρόσωπο; Και ότι με προσκαλεί κάθε μέρα να μετέχω στη χαρά του; Βρίσκω χρόνο να προσευχηθώ στον Θεό όταν μου συμβαίνει κάτι χαρούμενο; Συμμετέχω στη χαρά των γνωστών μου ή αδιαφορώ λόγω δουλειάς, όπως οι καλεσμένοι στην παραβολή; Έπειτα λέω την εξής προσευχή: «Κύριε, εσύ που είσαι η αληθινή χαρά της ζωής μας, σε παρακαλούμε μη μας αφήνεις στην αδιαφορία μας. Ξύπνησέ μας, δώσε μας φώτιση και λούσε μας με το φώς της χαράς σου για να γινόμαστε πάντα μάρτυρες της χαράς σου.»
...

Τότε λέει στους δούλους του: "το τραπέζι του γάμου είναι έτοιμο, μα οι καλεσμένοι δεν φάνηκαν άξιοι. Πηγαίνετε, λοιπόν, στα σταυροδρόμια κι όσους βρείτε καλέστε τους στους γάμους". Βγήκαν τότε οι δούλοι στους δρόμους και μάζεψαν όλους όσους βρήκαν, κακούς και καλούς. Η αίθουσα του γάμου γέμισε από συνδαιτυμόνες.
Τελικά ο βασιλιάς καλεί όλους, καλούς και κακούς, από παντού και στέλνει για τρίτη φορά τους δούλους. Η χαρά του δεν είναι εφήμερη, δηλαδή δεν εμφανίζεται για λίγο κι αμέσως μετά σταματά, αλλά είναι μια χαρά που επιμένει, υπομένει και διαρκεί παρά τις δυσκολίες και την αδιαφορία των ανθρώπων. Είναι μια χαρά που ολοκληρώνεται μόνο όταν την μοιράζονται και οι άλλοι. Γι' αυτό ακριβώς είναι μια χαρά που ενώνει. Οι μεγάλες χαρές που έχω νιώσει στην ζωή μου είχαν όντως διάρκεια; Μου έδιναν δύναμη, θάρρος και ελπίδα, παρ' όλο που οι γνωστοί μου αδιαφορούσαν; Ποιες ήταν αυτές οι χαρές; Αφού σκεφτώ όλα αυτά, λέω την εξής προσευχή: «Κύριε μάθε με ότι η αληθινή χαρά είναι δύναμη και κουράγιο. Η χαρά σου διώχνει το φόβο και το σκοτάδι μέσα μου. Μου ανοίγει ένα δρόμο προς εσένα και προς τους άλλους. Κύριε, βοήθησε με να μη χάσω ποτέ την χαρά που μου δίνεις, αυτό το αλάτι της ζωής μου.»
Μπήκε κι ο βασιλιάς για να δει τους συνδαιτυμόνες, κι είδε κάποιον που δεν ήταν ντυμένος με τη γαμήλια φορεσιά. "Φίλε", του λέει, "πώς μπήκες εδώ χωρίς το κατάλληλο ντύσιμο;" Εκείνος έχασε τη λαλιά του. Τότε ο βασιλιάς είπε στους υπηρέτες: "δέστε του τα πόδια και τα χέρια και πάρτε τον και βγάλτε τον έξω στο σκοτάδι"· εκεί θα κλαίει και θα τρίζει τα δόντια του.
Τι σημαίνει άραγε "κατάλληλο ντύσιμο"; Δεν θα έπρεπε να ντυθεί κατάλληλα θα παρευρισκόταν σε βασιλικό γάμο; Αυτό είναι το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει. Όμως δε φόρεσε την κατάλληλη ενδυμασία, άρα δεν ετοιμάστηκε. Δεν ετοιμάστηκε σημαίνει ότι δεν εκτίμησε όσο θα έπρεπε το κάλεσμα του βασιλιά. Άρα, κατά κάποιον τρόπο αδιαφόρησε. Τελικά, αδιαφορώ σημαίνει δεν εκτιμώ και δεν αναγνωρίζω αυτό που κάνουν οι άλλοι για μένα. Εκτιμώ και αναγνωρίζω αυτά που κάνουν οι άλλοι για μένα ή αδιαφορώ σε σημείο ώστε να γίνω αχάριστος; Έπειτα λέω την εξής προσευχή: «Κύριε μάθε με, σε παρακαλώ, να εκτιμώ την παρουσία σου στην ζωή μου. Κύριε, εσύ και οι γύρω άνθρωποί μου, μού έχετε δώσει πάρα πολλά, αλλά πολλές φορές είμαι άπληστος και δεν εκτιμώ αυτά που μου έχουν δοθεί ήδη. Σε παρακαλώ, Κύριε, μάθε με να εκτιμώ και να είμαι ευχαριστημένος με αυτά που έχω και να μην αναζητώ άλλα.»

π. Πέτρος Χονγκ