-------------------------------------------------------------------------------------------------+ IHS +-------------------------------------------------------------------------------------------------

Σκέψεις για το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής

Κύριε σπάσε τη σκληροκαρδία μου

11 Σεπτεμβρίου 2011, 24η Κυριακή μέσα στο χρόνο
Κατά Ματθαίον, 18:21-35

Τότε πήγε ο Πέτρος και του είπε: «Kύριε, πόσες φορές θα σφάλει σ' εμένα ο αδελφός μου και θα τον συγχωρήσω; Ως εφτά φορές; » Του λέει ο Ιησούς: «Δε σου λέω ως εφτά, αλλά ως εβδομήντα φορές εφτά. Γι' αυτό η βασιλεία των ουρανών μοιάζει μ' ένα βασιλιά, που θέλησε να του αποδώσουν λογαριασμό οι δούλοι του. Μόλις άρχισε να κάνει το λογαριασμό, του φέρανε κάποιον που όφειλε δέκα χιλιάδες τάλαντα. Επειδή δεν μπορούσε να τα επιστρέψει, ο κύριός του διέταξε να πουλήσουν τον ίδιο, τη γυναίκα του, τα παιδιά του κι όλα τα υπάρχοντά του και να του δώσουν το ποσό από την πώληση. Ο δούλος τότε έπεσε στα πόδια του, τον προσκυνούσε κι έλεγε: "δείξε μου μακροθυμία και θα σου τα δώσω όλα τα χρέη μου πίσω". Τον λυπήθηκε λοιπόν ο κύριός του εκείνον το δούλο και το άφησε να φύγει· του χάρισε μάλιστα και το χρέος. Βγαίνοντας έξω ο ίδιος δούλος, βρήκε έναν από τους συνδούλους του που του όφειλε μόνο εκατό δηνάρια· τον έπιασε και τον έσφιγγε να τον πνίξει λέγοντάς του: "ξόφλησέ μου αυτά που μου χρωστάς". Ο συνδούλος του τότε έπεσε στα πόδια του και τον παρακαλούσε: "δείξε μου μακροθυμία, και θα σου τα ξεπληρώσω". Εκείνος όμως δε δεχόταν, αλλά πήγε και τον έβαλε στη φυλακή, ώσπου να ξεπληρώσει ό,τι του χρωστούσε. Όταν το είδαν αυτό οι σύνδουλοί του, λυπήθηκαν πάρα πολύ, και πήγαν και διηγήθηκαν στον κύριό τους όλα όσα έγιναν. Τότε ο κύριος τον κάλεσε και του λέει: "κακέ δούλε, σου χάρισα όλο εκείνο το χρέος, επειδή με παρακάλεσες· δεν έπρεπε κι εσύ να σπλαχνιστείς το σύνδουλό σου, όπως κι εγώ σπλαχνίστηκα εσένα;" Και οργισμένος τον παρέδωσε στους βασανιστές, ώσπου να ξεπληρώσει όσα του χρωστούσε. Έτσι θα κάνει και σ' εσάς ο ουράνιος Πατέρας μου, αν ο καθένας σας δεν συγχωρεί τα παραπτώματα του αδερφού του μ' όλη του την καρδιά.»

Τότε πήγε ο Πέτρος και του είπε: «Kύριε, πόσες φορές θα σφάλει σ' εμένα ο αδελφός μου και θα τον συγχωρήσω; Ως εφτά φορές;»
Ο Πέτρος είναι ένας άνθρωπος που έχει ζήσει πάρα πολλά και έχει μεγάλη πείρα όσον αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις. Ο ίδιος έχει γνωρίσει στη ζωή του τον πόνο, την αδικία, το ψέμα, την υποκρισία, την προδοσία. Αλλιώς δεν θα έκανε αυτή την ερώτηση. Σίγουρα τη στιγμή που ρωτά τον Χριστό, βλέπει μέσα στη μνήμη του διάφορα πρόσωπα που τον έχουν πληγώσει επανηλημμένα. Όμως ο Χριστός του λέει με ήρεμο και γαλήνιο τρόπο να τους συγχωρήσει, όχι μια ούτε δύο φορές, αλλά εβδομήντα φορές εφτά. Λέγοντας αυτό τον αριθμό, ο Χριστός καλεί τον Πέτρο να είναι μεγαλόψυχος προς αυτούς που του έχουν κάνει κακό. Μήπως και σε μένα, όταν ακούω την λέξη "συγχώρεση", αναδύονται πρόσωπα που με έχουν πληγώσει και δεν βρίσκω την δύναμη να τα συγχωρέσω; Ποια είναι αυτά τα άτομα; Αφού βρω χρόνο να σκεφτώ τους ανθρώπους που με έχουν πληγώσει, λέω την εξής προσευχή: «Ιησού Χριστέ, έχω μια αδύναμη και φοβισμένη καρδιά γιατί δε μου αρέσει να πληγώνομαι και να πονάω. Μάθε με Κύριε να μην κλείνομαι στον πόνο μου και δώσε μου την δύναμη να συχωρήσω τον ή την ... (τάδε, εδώ λέω το όνομα εκείνου που μου έκανε κακό), όπως εσύ συγχώρησες τον καθένα μας με την αγάπη σου».
...

Γι' αυτό η βασιλεία των ουρανών μοιάζει μ' ένα βασιλιά, που θέλησε να του αποδώσουν λογαριασμό οι δούλοι του. Μόλις άρχισε να κάνει το λογαριασμό, του φέρανε κάποιον που όφειλε δέκα χιλιάδες τάλαντα. Επειδή δεν μπορούσε να τα επιστρέψει, ο κύριός του διέταξε να πουλήσουν τον ίδιο, τη γυναίκα του, τα παιδιά του κι όλα τα υπάρχοντά του και να του δώσουν το ποσό από την πώληση. Ο δούλος τότε έπεσε στα πόδια του, τον προσκυνούσε κι έλεγε: "δείξε μου μακροθυμία και θα σου τα δώσω όλα τα χρέη μου πίσω". Τον λυπήθηκε λοιπόν ο κύριός του εκείνον το δούλο και το άφησε να φύγει· του χάρισε μάλιστα και το χρέος.
Για να κατανοήσουμε τι σημαίνει συγχώρεση, ο Χριστός λέει μια παραβολή, στην οποία ένας δούλος εκμεταλλεύτηκε τη γενναιοδωρία και την καλοσύνη του βασιλιά σε τέτοιο βαθμό που του κατέληξε να του χρωστάει ένα τρομερό ποσό. Ο βασιλιάς του έδειξε μεγάλη εμπιστοσύνη δανείζοντάς τον (αρκεί να σκεφτούμε ότι ένα τάλαντο αντιστοιχεί περίπου με μισθό 1000-1200 ευρώ), κι ακόμη περισσότερο, έφτασε στο σημείο να τον λυπηθεί και να του χαρίσει ό,τι χρωστούσε. Αυτή την καλοσύνη, που ξεπερνά τα όρια της κοινής λογικής, μήπως την έχω δεχτεί από κάποιον δικό μου άνθρωπο; Έχω κάνει κάτι γι' αυτούς τους ανθρώπους που μου έχουν ανοίξει τις καρδιές τους; Έχω πει ευχαριστώ στο Θεό που με έχει ευλογήσει με τόσο καλοσυνάτους ανθρώπους γύρω μου; Ας πεί ο καθένας με τα δικά του λόγια ένα ευχαριστώ στο Θεό στην προσευχή του για όσα του έχει δώσει.
Βγαίνοντας έξω ο ίδιος δούλος, βρήκε έναν από τους συνδούλους του που του όφειλε μόνο εκατό δηνάρια· τον έπιασε και τον έσφιγγε να τον πνίξει λέγοντάς του: "ξόφλησέ μου αυτά που μου χρωστάς". Ο συνδούλος του τότε έπεσε στα πόδια του και τον παρακαλούσε: "δείξε μου μακροθυμία, και θα σου τα ξεπληρώσω". Εκείνος όμως δε δεχόταν, αλλά πήγε και τον έβαλε στη φυλακή, ώσπου να ξεπληρώσει ό,τι του χρωστούσε. Όταν το αυτό οι σύνδουλοί του, λυπήθηκαν πάρα πολύ, και πήγαν και διηγήθηκαν στον κύριό τους όλα όσα έγιναν.
Όμως ο δούλος, αντί να δείξει την ίδια μεγαλοψυχία στο συνάνθρωπο του, τον πνίγει και τον απειλεί με βία να του δώσει αυτά που χρωστάει. Μήπως είμαι και εγώ σαν τον δούλο που δεν υπολογίζει τον πόνο του άλλου, δηλαδή αχάριστος και σκληρόκαρδος; Σε ποιον έχω συμπεριφερθεί έτσι; Του έχω ζητήσει συγνώμη; Έχοντας σκεφτεί σοβαρά τη στάση μου προς τους άλλους, λέω την εξής προσευχή : «Κύριε, σε παρακαλώ βοήθησε με, έτσι ώστε να μην συμπεριφέρομαι με τρόπο βάρβαρο, όπως αυτός ο δούλος. Γνωρίζω, Κύριε, ότι πολλές φορές έπραξα άσχημα όπως αυτός ο δούλος. Ας γραφτεί η καλοσύνη σου μέσα στην καρδιά μου, έτσι ώστε να κεντρίζει την συνείδησή μου όταν θα ξεφεύγω από το σωστό δρόμο».
Τότε ο κύριος τον κάλεσε και του λέει: "κακέ δούλε, σου χάρισα όλο εκείνο το χρέος, επειδή με παρακάλεσες· δεν έπρεπε κι εσύ να σπλαχνιστείς το σύνδουλό σου, όπως κι εγώ σπλαχνίστηκα εσένα;"
Ακούστε προσεκτικά αυτά που λέει ο Χριστός. Ζητά από όλους μας να σπλαχνιστούμε το συνάνθρωπό μας. Με άλλα λόγια, να νιώσουμε τον άλλον όταν βρίσκεται σε ανάγκη σαν δικό μας κομμάτι, όπως μια μητέρα το παιδί της. Όταν οι δικοί μου άνθρωποι μου λένε τα προβλήματα τους ή μου ζητούν βοήθεια, εγώ έχω μια στάση ευσπλαχνίας, δηλαδή στοργής και αγάπης; Εάν ναι, πότε το έκανα και σε ποιόν; Ή μήπως έχω μια καρδιά πέτρινη και φέρομαι σκληρά απέναντι στους άλλους; Ύστερα λέω την εξής προσευχή; «Κύριε Ιησού Χριστέ, εσύ που είσαι φίλος μου, δασκαλός μου και Θεός μου, μάθε με, σε παρακαλώ, να ακούω τους άλλους όπως εσύ μας ακούς. Μάθε με επίσης να αγαπώ όπως εσύ μας αγαπάς. Και προπαντός, βάλε το πνεύμα σου μέσα μου για να αναζωογονήσει το πνεύμα μου και αντι για πέτρινη καρδιά, δώσε μου μια σάρκινη καρδιά που ξέρει να αγαπά».

π. Πέτρος Χονγκ