-------------------------------------------------------------------------------------------------+ IHS +-------------------------------------------------------------------------------------------------

Ανοιχτοί Ορίζοντες, τ. 1059, Σεπτέμβριος/Οκτώβριος 2009

Editorial
Αρρώστια, νοσοκομείο και νοσηλεία είναι κοινή εμπειρία όλων μας. Είτε ως άρρωστοι είτε ως συνοδοί έχουμε βρεθεί αντιμέτωποι με την αρρώστια και με τη νοσηλεία. Άλλοτε εκτιμήσαμε την εργασία και τη φροντίδα που βρήκαμε και άλλοτε αγανακτήσαμε από την έλλειψη ενδιαφέροντος και επαγγελματικής ευσυνειδησίας. Δεν είναι πολύς καιρός που βρέθηκα σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας συνοδεύοντας κάποιον άρρωστο. Είναι φανερό ότι η οργάνωση πάσχει και το κλίμα ανασφάλειας γίνεται πιο πιεστικό όταν βλέπεις τα κρεβάτια στους διαδρόμους, τη βιασύνη των γιατρών τη στιγμή που έχεις ανάγκη να σε προσέξουν και να σε καθησυχάσουν. Είδα όμως και την αφοσίωση των γιατρών καιτ ου νοσηλευτικού προσωπικού, την υπομονή του να εξηγήσει, να δώσει πάλι και πάλι τις ίδιες οδηγίες σε ηλικιωμένους ανθρώπους, την ψυχραιμία του μπροστά σε ασθενείς αγχωμένους και αναστατωμένους. Με φιλότιμο και περίσσευμα καρδιάς συχνά καλύπτουν πολλές ελλείψεις. Σε αυτό το μεγάλο νοσοκομείο είδα και κάτι που με άφησε άναυδο. Υπήρχε μια διαδήλωση, μια διαμαρτυρία του διοικητικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Εκατό περίπου άτομα, αφού συγκεντρώθηκαν στην αυλή του νοσοκομείου, σκέφτηκαν να προχωρήσουν παραπέρα. Πέρασαν λοιπόν από τους διαδρόμους του νοσοκομείου, φωνάζοντας μπροστά στους θαλάμους των αρρώστων με ντουντούκες διάφορα συνθήματα, άλλοι ντυμένοι με πολιτικά και άλλοι με τη μπλούζα του γιατρού, χωρίς να τους απασχολεί- από ό,τι φαινόταν- αν ενοχλούσαν τους αρρώστους τους οποίους φρόντιζαν. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Αυτή η έλλειψη επαγγελματικής ευσυνειδησίας είναι αληθινό θεμέλιο γιατί χωρίς αυτό καμιά γενναιοδωρία δεν έχει νόημα. Αργότερα, σε μια εξέταση ο γιατρός, όταν έμαθε ότι ήμουν καθολικός ιερέας, μάλλον εγκάρδια και πειρακτικά μού είπε: "Έχετε κάνει και εσείς ουκ ολίγα με την Ιερά Εξέταση και με άλλα". Βρήκα τον τρόπο να του ανταποδώσω την... εγκαρδιότητα λέγοντας "Αν υπήρχε και σήμερα η Ιερά Εξέταση, το νοσοκομείο σας σίγουρα θα λειτουργούσε καλύτερα". Η επαγγελματική ευσυνειδησία, η έντιμη και καταρτισμένη εργασία είναι ο πρώτος τρόπος που δείχνεις σεβασμό στον εαυτό σου και το συνάνθρωπο. Ο άρρωστος έχει ανάγκη από πολλά: από ιατρική θεραπεία, από φροντίδα, από κατανόηση, από ανθρωπιά. Σε ένα χώρο νοσηλείας ο σεβασμός και η ανθρωπιά προς τον άρρωστο αρχίζει με την επαγγελματική ευσυνειδησία.

π. Θεόδωρος Κοντίδης
Διευθυντής